Alston-இன் கதை

நான் ஒரு கோடீஸ்வரன் இல்லை; அதே நேரத்தில் வேறு யாரோ ஒருவரின் கனவை நிறைவேற்ற அடிமையாகவும் வேலை செய்யவில்லை. என் வாழ்க்கையை நானே தீர்மானிக்கிறேன் — எதை வேலை செய்வது, எப்போது வேலை செய்வது, எப்படி வேலை செய்வது என்பதை நானே தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

ஒரு தொழில்முனைவோராக, மாற்றத்திற்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ளவும், ஒருவரின் தொழில் எதிர்காலத்தைக் காப்பாற்றவும் Digital மாற்றம் (digital transformation) மிக முக்கியம் என்று நான் நம்புகிறேன்.

ஒரு Digital தொழில்முனைவோராக, என்னுடைய மென்பொருள் பொறியியல் (software engineering) திறமையையும் Digital Marketing அனுபவத்தையும் இணைத்து, மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் முக்கியப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவும், ஸ்டார்ட்அப்கள் தங்கள் துறையில் முன்னேற Digital தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தவும் உதவும் தீர்வுகளை உருவாக்குகிறேன்.

ஒவ்வொரு பிரச்சினையும் வேறுபட்டது. இந்தத் துறையில் பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலான அனுபவத்துடன், சிறு வணிக உரிமையாளர்கள் தங்கள் வணிகத்தை டிஜிட்டலாக மாற்ற இப்போது உதவுகிறேன்; அதே நேரத்தில் அடுத்த தலைமுறை Digital தொழில்துறை வாழ்க்கைகளை உருவாக்க, மாணவர்களுக்கும் தொழில் வல்லுநர்களுக்கும் Digital Marketing கற்பிக்கிறேன்.

Alston-இன் வாழ்க்கைக் கதையைப் பார்ப்போம்

இந்த இணையதளம் Alston Antony-ஆல் நடத்தப்படுகிறது. கீழே என் கதையையும், என் Digital தொழில்முனைவின் பயணத்தையும் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

இது 2020 மே 11 வரையிலான என் கதை (இந்தக் கட்டுரையை என் பிறந்தநாளில் எழுதிக்கொண்டிருந்தேன்).

குடும்பமும் பின்னணியும்

நானும் என் சகோதரனும் பிறந்த நாளிலிருந்தே, என் பெற்றோர் இருவரும் கடினமாக உழைத்தனர். வேலை கிடைப்பது கடினமாக இருந்த அந்தக் காலத்தில், அதே நேரத்தில் ஒரு குடும்பத்தையும் நடத்துவது சவாலாக இருந்தது.

என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், என் பெற்றோர் வீட்டிலிருந்தே "இட்லி & தோசை மாவு" தயாரித்து விற்றனர் — ஒரு கிலோ 50 ரூபாய்க்கு (அரை டாலருக்கும் குறைவு). தினமும் சுமார் 20-40 பாக்கெட்டுகள் விற்றனர்.

ஆனால் இது ஒரு கடினமான வணிகம். ஏனெனில் மக்கள் நாளின் எந்த நேரத்திலும் — நள்ளிரவில் கூட — மாவு வாங்க வருவார்கள்.

என் அம்மா எப்போதும் மாவு அரைத்து, பாக்கெட் செய்துகொண்டே இருப்பார்.

என் அப்பா எப்போதும் முன்னால் நின்று வாடிக்கையாளர்களைக் கவனித்துக்கொள்வார்; தேவையான பொருட்களை வாங்க வெளியே சென்று, தன்னுடைய உடல்நலக்குறைவான உடம்போடு சுமார் 2 கிலோமீட்டர் நடந்து வீட்டிற்குக் கொண்டு வருவார் (அவருக்கு குணப்படுத்த முடியாத முதுகெலும்புப் பிரச்சினை உண்டு).

எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்தே, என் அம்மா தினமும் அதிகாலையில் நானும் என் சகோதரனும் சேர்த்து எங்கள் தேவாலயத்தின் காலை திருப்பலிக்கு அழைத்துச் செல்வார். அங்கு தினமும் நல்ல எண்ணங்களையும் வழிகாட்டுதலையும் கேட்டோம்.

எங்கள் தட்டில் உணவு வைக்கவும், எங்களைப் படிக்க வைக்கவும் என் பெற்றோர் எவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறார்கள், எவ்வளவு கடினமாக உழைக்கிறார்கள் என்பதை ஒவ்வொரு நாளும் பார்த்தேன்.

இதுதான் என் தொடக்கப் புள்ளி.

பள்ளிக் கல்வி

கொழும்பில் உள்ள St. Anthony's மகா வித்தியாலயத்தில் 8ம் வகுப்பு வரை படித்தேன் — அது ஒரு அரசு தமிழ்ப் பள்ளி, அதாவது அதிக கட்டணம் இல்லை, ஆனால் சராசரியான கல்வி.

ஒருநாள் என் வகுப்பு ஆசிரியர் திருமதி. சுபஷனி என் பெற்றோரை அழைத்து, "தயவுசெய்து அவனை இங்கேயே விட்டுவிட்டு அவன் திறமையை வீணாக்காதீர்கள்" என்று சொன்னார். எனவே என் பெற்றோர் கடன் வாங்கி, கொழும்பில் உள்ள Oasis International School-ல் எனக்கு ஒரு நேர்காணலை ஏற்பாடு செய்தனர்.

நேர்காணலுக்கு என் அப்பாவுடன் சென்றபோது, அதிபர் என்னிடம் ஆங்கிலத்தில் பேச முயன்றார், ஆனால் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. எனவே ஒரு தமிழ் ஆசிரியரை அழைத்து எனக்கு விளக்கினார்கள்.

ஆங்கிலம் பேசவோ எழுதவோ தெரியாமல் Edexcel பாடத்திட்டத்தில் 8ம் வகுப்பில் சேருவது எனக்கு சாத்தியமே இல்லை என்று சொன்னார்கள். அதை மேலும் நிரூபிக்க, "3ம் வகுப்பு" மாணவர்களுக்கான "General English" வினாத்தாளைக் கொடுத்தார்கள் — அதில் நான் 100க்கு 30 மட்டுமே பெற்றேன்.

எனவே அதிபர் என் அப்பாவிடம், "நீங்கள் விரும்பினால் சேர்க்கலாம், இது உங்கள் பணம்தான். ஆனால் நீங்கள் ஒரு ஏழைக் குடும்பத்திலிருந்து வருகிறீர்கள் என்பதால் சொல்கிறேன் — இவனுடைய தற்போதைய அறிவோடு ஒரு சர்வதேசப் பள்ளியில் சேர்த்தால் உங்கள் பணத்தை வீணாக்குவீர்கள்" என்று சொன்னார். நாங்கள் வீடு திரும்பினோம்.

என் அம்மா என்னிடம், "மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பது எனக்கு முக்கியம் இல்லை. ஆனால் நீ இதைச் செய்ய முடியுமா, முடியாதா என்று நீயே சொல்" என்றார். நான் "ஆம், நான் செய்வேன்" என்றேன்.

அடுத்த வாரம் பள்ளியில் சேர்ந்தேன். அங்கு என்னை கேலி செய்யாத நல்ல நண்பர்கள் இருந்தனர்; ஆசிரியர்கள் என்னை அன்போடு நடத்தினர்.

நான் ஒவ்வொரு பாடத்தையும் ஒரு சுவாரஸ்யமான கதையாகப் பார்த்தேன். வீட்டிற்கு வந்தவுடன், நண்பர்களைச் சந்திக்கவில்லை, விளையாடப் போகவில்லை, காதலி இல்லை, கார்ட்டூன் அல்லது டிவி பார்க்கவில்லை.

வாடிக்கையாளர்கள் மாவு வாங்க வரும்போது பெற்றோருக்கு உதவுவேன்; மீதி நேரம் கணினியின் முன் அமர்ந்து பள்ளிப் பாடங்களைத் திரும்பப் படிப்பேன், அல்லது ஆங்கிலம் கற்பேன், அல்லது இணையத்தில் எப்படி பணம் சம்பாதிப்பது என்று கற்பேன்.

அடுத்த மூன்று மாதங்களுக்கு தினமும் இதைப் பின்பற்றினேன். காலாண்டுத் தேர்வில் வகுப்பில் 10வது இடம் பிடித்தேன். இதை கவனித்த அதிபர், என் அப்பாவை அழைத்து வரச் சொன்னார்.

நான் அப்பாவை அதிபரிடம் அழைத்துச் சென்றபோது, அவர் எழுந்து நின்று, கைகளைக் கூப்பி (மரியாதை அல்லது மன்னிப்பு கேட்கும் சைகை), உங்கள் மகனால் ஆங்கில வழியில் படிக்க முடியாது என்று சொன்னதற்கு மன்னிக்கவும் என்று சொன்னார்; இனி யாரையும் குறைத்து மதிப்பிட மாட்டேன் என்றும் சொன்னார்.

அந்தப் புள்ளியிலிருந்து என் வழக்கம் — படிப்பு, ஒரு prefect ஆனேன், விளையாட்டு கேப்டன் ஆனேன்; வீட்டிற்கு வந்தவுடன் மீண்டும் கணினியின் முன் கற்பேன்.

கல்லூரிப் பட்டப்படிப்பு

பள்ளியில் O-levels செய்துகொண்டிருந்தபோதே, IT-யில் மேலும் அறிவு பெற விரும்பினேன். எனவே இலங்கையில் ESOFT-ல் ஒரு பகுதிநேர (part-time) Bachelors IT திட்டத்தில் சேர்ந்தேன்.

திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை பள்ளியில் கவனம் செலுத்தினேன்; சனி, ஞாயிறு என் இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பில் கவனம் செலுத்தினேன்.

என் இளங்கலை வகுப்பில் நான்தான் மிக இளம் வயது மாணவன்.

அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு, பள்ளிப் படிப்போடு இணையாக என் இளங்கலையும் படித்தேன்.

பள்ளி, பட்டப்படிப்பு இரண்டின் தேர்வுகளுக்கும் நான் ஒருபோதும் மனப்பாடம் செய்ததில்லை. தேர்வுக்கு முந்தைய நாள் எல்லாவற்றையும் ஒருமுறை கடைசியாகப் படிப்பேன், பிறகு என் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து எழுதுவேன்.

உதாரணம்: பொருளியலில் (economics) தேவை-விநியோகம் (supply and demand) பற்றிய கேள்வி வந்தால், வீட்டில் "இட்லி தோசை மாவு" விற்காமல் மீதம் இருக்கும்போது என்ன நடக்கும் என்ற அனுபவத்தைப் பயன்படுத்துவேன்.

பள்ளித் தேர்வு முடிந்தவுடன் உடனே என் பட்டப்படிப்புத் தேர்வுக்கு ஓடி, பிறகு அடுத்த பள்ளித் தேர்வுக்கு மீண்டும் ஓடிய நாட்களும் உண்டு.

பள்ளியை முடித்தபிறகு, என் பட்டப்படிப்பின் மீதமுள்ள அனைத்துப் பாடங்களையும் ஒரே செமஸ்டரில் எடுத்தேன் — இது சவாலானது என்பதால் பரிந்துரைக்கப்படாதது. (அடிப்படையில், 4 ஆண்டுகளில் முடிக்க வேண்டிய பட்டப்படிப்பை 2 ஆண்டரை ஆண்டுகளில் முடித்தேன்.)

முதுகலை (MSc) படிப்பு

இங்குதான் நான் இணையத்திலிருந்து பணம் சம்பாதிக்கத் தொடங்கினேன். என் சம்பாதிப்புக் கதையைக் கீழே சொல்கிறேன்; இப்போது கல்வியில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவோம்.

எங்கள் குடும்பத்தில் இதுவரை யாரும் செய்யாததால், ஐக்கிய ராஜ்ஜியத்தில் (UK) இருந்து என் முதுகலைப் பட்டத்தைப் பெற விரும்பினேன்.

மேலும், இது என் இலக்குகளில் ஒன்று.

எனவே, நானும் என் சகோதரனும் சம்பாதித்த பணத்தாலும், என் பெற்றோர் கடன் வாங்கிய பணத்தாலும்—

ஐக்கிய ராஜ்ஜியத்தில் உள்ள University of Greenwich-ல் விண்ணப்பித்தேன், அங்கு எனக்கு இடம் கிடைத்தது.

இருப்பினும், திட்டம் ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்டதால் (மாணவர்களுக்கான அறிமுக நிகழ்ச்சி முடிந்துவிட்டது), IELTS தேர்வை முடித்து விரைவில் வரச் சொன்னார்கள்.

அன்றே British Council-ல் IELTS தேர்வு பற்றி விசாரிக்கச் சென்றேன். மாலையில் ஒரு தேர்வு உண்டு என்று சொன்னார்கள், ஆனால் எந்தப் பயிற்சியும் இல்லாமல் தேர்வு கடினமாக இருக்கும் என்றனர் — ஏனெனில் அது நம் ஆங்கில கல்வித் திறமையைச் சோதிக்கும்.

இருப்பினும், என்னால் முடியும் என்று அவர்களிடம் சொன்னேன். அங்குள்ள ஆதாரங்களைப் பயன்படுத்த ஒரு நாள் நூலக அட்டையைக் கொடுத்தார்கள். அங்கேயே இருந்து என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் படித்துப் பார்த்தேன், பிறகு தேர்வுக்குச் சென்று 10க்கு 9 பெற்றேன். (இந்தத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற சில மாணவர்கள் 6 மாதப் பயிற்சி எடுத்தார்கள் என்று பிறகுதான் தெரிந்தது.)

அதன்பிறகு உடனே எனக்கு விசா கிடைத்தது, அடுத்த வாரமே நான் UK-யில் இருந்தேன் — அது எனக்கு முற்றிலும் புதிய உலகம்.

முதல் ஆண்டில், Croydon-ல் என் நண்பர் Desmond-உடன் தங்கியிருந்தேன்; தினமும் Greenwich-க்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது.

சுரங்கப்பாதைகளிலும் (subways) பேருந்துகளிலும் அடிக்கடி வழி தவறினேன்; ரயில், பேருந்து ரத்தானபோது நடக்க வேண்டியிருந்தது; நல்ல உணவு விலை அதிகமாக இருந்ததால் குறைந்த விலை உணவையே சாப்பிட்டேன்; பல்கலைக்கழகம் மிகப் பெரியதாக இருந்ததால் என் வகுப்பறையைத் தேடும்போதும் வழி தவறினேன்.

என்னால் இதைச் செய்ய முடியுமா என்று உறுதியாக இல்லாததால் ஒருமுறை தனியாக அழுதேன் கூட; ஆனால் என் குடும்பத்தை நினைத்தபோதெல்லாம் மீண்டும் எழுந்து நின்றேன்.

ஒரு வரைபடம் தயாரித்தேன், வழிகளை எழுதி வைத்தேன், நடப்பதையே ஒரு உடற்பயிற்சியாக மாற்றிக்கொண்டேன், குறைந்த விலை உணவை ரசிக்கத் தொடங்கினேன். ஒரு முழு விடுமுறை நாளை எடுத்து, பல்கலைக்கழகத்தின் ஒவ்வொரு வகுப்பறை, தாழ்வாரம், தளத்தையும் சென்று பார்த்து மனப்பாடம் செய்தேன் — இனி எந்த வகுப்பையும் தவறவிடக்கூடாது என்பதற்காக.

என் முதுகலையை Distinction-உடன் முடித்தேன்; "SEO Management System for Beginner" என்ற என் ஆராய்ச்சித் திட்டம் (dissertation) அந்த ஆண்டின் சிறந்த திட்டங்களில் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

அங்கு வேலை விசாவுடன் வேலை செய்ய நிறைய வாய்ப்புகள் கிடைத்தன, ஆனால் என்னால் அங்கு தங்க முடியவில்லை — ஏனெனில் எங்களுக்காக என் பெற்றோர் பட்ட கஷ்டங்கள் எனக்குத் தெரியும்.

நான் அவர்களோடு வாழவும், அவர்களைப் பராமரிக்கவும், அவர்கள் எங்களுக்காகச் செய்ததைத் திரும்பச் செய்யவும் விரும்பினேன்.

எனவே என் சொந்த நாட்டிற்குத் திரும்பி, அவர்களின் வேலையை நிறுத்தச் செய்தேன். லிஃப்ட், நீச்சல் குளம், தானியங்கி வாயில்கள் என அனைத்து வசதிகளுடன் மாதம் 70,000 இலங்கை ரூபாய்க்கு ஒரு ஆடம்பர அபார்ட்மென்ட் வாடகைக்கு எடுத்து, அவர்களோடு நேரத்தைச் செலவிட்டேன்.

ஆன்லைனில் பணம் சம்பாதித்த பயணம்

எப்படித் தொடங்கியது

என் குடும்பப் பின்னணியிலிருந்தே நீங்கள் அறிந்தபடி, பணம் சம்பாதிப்பது மிகக் கடினமாக இருந்தது. எனவே பள்ளியிலிருந்து வந்தவுடன், கணினியின் முன் அமர்ந்து பணம் சம்பாதிக்க முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

மேலே சொன்னபடி, நண்பர்களுடன் வெளியே செல்லவில்லை, விளையாடப் போகவில்லை, காதலி இல்லை. என் பெற்றோரை இந்த வாழ்க்கையிலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்து, அவர்களை ஒரு கௌரவமான இடத்தில் வைக்க விரும்பினேன்.

எப்படி நான் ஏமாற்றப்பட்டேன் (பலமுறை)

ஆன்லைனில் பணம் சம்பாதிக்க எல்லா வழிகளையும் தேடத் தொடங்கியபோது, பல போலித் திட்டங்களில் ஏமாந்தேன் — போலி pay-per-click இணையதளங்கள், paid-to-visit தளங்கள், paid-to-play திட்டங்கள், pay-per-download தளங்கள், survey தளங்கள் என.

அப்படிப்பட்ட ஒரு தளத்தின் உதாரணம் இதோ. (இரண்டு மாத வேலைக்குப் பிறகு $100 சம்பாதித்தேன் என்று அமைப்பு காட்டியது, ஆனால் payout ஒருபோதும் வேலை செய்யவில்லை.)

அந்த போலி "குருக்களின்" இணைய சம்பாதிப்புத் திட்டங்களையும் எல்லாம் முயற்சித்தேன். சில நல்லவையும் உண்டு என்பதைச் சொல்லிக்கொள்கிறேன்; ஆனால் 90%-க்கும் மேற்பட்டவை மோசமானவை — போலி screenshot-களைப் பயன்படுத்தி, என்னைப் போன்ற புதியவர்களிடமிருந்து விரைவாகப் பணத்தைப் பறிப்பவர்கள்.

என் அப்பாவும் அம்மாவும், "மகனே, உன் வங்கிக் கணக்கில் 55,000 இலங்கை ரூபாய் ($300) சேமிப்பு இருக்கிறது. பல ஆண்டுக் கஷ்டத்திற்குப் பிறகு உனக்காக நாங்கள் சேமித்தது இது. இது உனக்காகத்தான், அதை நீ விரும்பியதைச் செய்" என்றனர்.

அதைக்கொண்டு Tools, PayPal money generators, ad auto clicker, WSO Courses, make-money Courses எல்லாம் வாங்கினேன். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு என் முழுச் சேமிப்பு நிதியையும் தீர்த்துவிட்டேன்.

என் பெற்றோர் கஷ்டப்பட்டுச் சம்பாதித்த பணத்தையெல்லாம் இப்படி செலவழித்துவிட்டேன் என்று அறிந்து நான் முற்றிலும் சிதைந்து போனேன்.

நான் தோல்வியடைவேன் என்றும், இணையத்தில் பணம் சம்பாதிப்பது என்று எதுவும் கிடையாது என்றும், எங்காவது இருந்தால் தாங்கள் முயற்சித்துப் பார்த்தோம், சாத்தியமே இல்லை என்றும் என் நண்பர்களும் அண்டை வீட்டாரும் தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தனர்.

தேவாலயம் சென்று தனியாக அமர்ந்து, அன்னை மரியாளிடமும், இயேசுவிடமும், தந்தையிடமும் பிரார்த்தித்த நேரங்கள் உண்டு.

முதல் வெற்றி

முதல் வெற்றி ஒரு வருடம் கழித்து வந்தது — பதிவிறக்கத்திற்காக கோப்புகளைப் பகிர்வது (file sharing) என்று ஒன்று இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தேன்.

நான் ஆப்ஸ் பதிவிறக்கம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, அந்த கோப்பு பதிவிறக்க இணைப்புகளைத் தொடர்ந்து பார்த்ததால், அதைப் பற்றி ஆராய்ந்தேன்.

நாம் ஒரு கோப்பைப் பதிவேற்றி, பயனர்கள் நம் இணைப்பு வழியாகப் பதிவிறக்கம் செய்யும்போது நமக்குப் பணம் கிடைக்கும் — ஆனால் பெரிய தொகை இல்லை; வழக்கமாக 1000 பதிவிறக்கங்களுக்கு $2.

எனவே நான் HotFile என்பதற்காக வேலை செய்தேன்.

$15 என்ற குறைந்தபட்ச payout threshold-ஐ சம்பாதிக்க ஆறு மாதங்கள் கடினமாக உழைத்தேன்.

அப்போது Payoneer இல்லாததால், அதை cash cheque-ஆக எடுத்தேன். அது 20 நாட்கள் pending-ல் இருந்தது, பிறகு ஒருநாள் கையெழுத்திட்ட பதிவுத் தபால் காசோலை வந்தது — Bank of America காசோலையிலும் கடிதஉறையிலும் என் பெயர் இருந்ததைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்தேன்!

அது எல்லாவற்றையும் அதிகாரப்பூர்வமாக்கியது. நான் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, என் அப்பாவை அழைத்துக்கொண்டு Sea Street-ல் உள்ள People's Bank-க்குச் சென்று, மேலாளரிடம் காசோலையைக் காட்டி விளக்கினேன்.

நாங்கள் சொன்னதைக் கேட்டு, காசோலையைப் பார்த்த அவர், தன் 25 ஆண்டு அனுபவத்தில் இதை அடையாளம் காண முடியவில்லை, எனவே இது போலியானது என்று சொன்னார். நான் மீண்டும் உள்ளுக்குள் உலுக்கிப் போனேன்.

இது எனக்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அவர் உணர்ந்து, காசோலையை அவரிடமே விட்டுவிட்டுச் செல்லச் சொன்னார்; மதிய உணவு நேரத்தில் தலைமை அலுவலகத்தை அழைத்து விசாரிப்பதாகச் சொன்னார்.

வீட்டிற்கு நடந்து வரும்போது என் அப்பா என்னை ஆறுதல்படுத்த முயன்றது இன்னும் நினைவிருக்கிறது — "கவலைப்படாதே மகனே, உன் கணினித் திறமையால் நகரத்தில் வேலை செய்யலாம்" என்றார். வீட்டிற்கு வந்தவுடன் நேராக படுக்கைக்குச் சென்றேன், மதிய உணவு கூட சாப்பிடவில்லை.

மாலை சுமார் 4 மணியளவில், வங்கியின் வேலை நேரம் முடிந்த பிறகு, என் அப்பாவுக்கு ஒரு போன் வந்தது — அந்தப் பெண்மணி வங்கிக்கு வரச் சொன்னார்.

நானும் அப்பாவும் மீண்டும் வங்கிக்குச் சென்றோம்; அது மூடியிருந்தது, ஆனால் அந்தப் பெண்மணியின் அனுமதியுடன் காவலர் எங்களை உள்ளே அனுமதித்தார்.

நாங்கள் வருவதைப் பார்த்தவுடன், அவர் என் அப்பாவிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, இந்தக் காசோலை போலி என்று சொன்னதற்கு வருந்துகிறேன், ஏனெனில் இது போலி இல்லை என்று சொன்னார்.

இது ஒரு உண்மையான cash cheque; கொழும்பின் வரலாற்றில் People's Bank-ல் இப்படி கையாளப்பட்ட முதல் காசோலை இதுவே என்றார்.

அந்தச் செய்தியைக் கேட்டபோது அங்கேயே கிட்டத்தட்ட அழுதுவிட்டேன்.

இது வெறும் $15-தான் என்றாலும், அதன் காரணம் இதுதான்:

• வங்கி மேலாளரின் கண்களில் வியப்பைப் பார்த்தேன்
• அதைக் கேட்டபோது என் அப்பா எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைந்தார் என்பதைப் பார்த்தேன்
• இணையத்தில் பணம் சம்பாதிக்க முடியாது, அது போலி என்று சொன்ன அனைவருக்கும் இப்போது என்னிடம் ஆதாரம் இருந்தது
• இந்தச் செய்தியை என் அம்மாவிடம் சொன்ன அந்தத் தருணம், அவர் என்னைப் பார்த்துப் பெருமையாகச் சிரித்த விதம் — ஏனெனில் அவர் ஒருபோதும் என் மீது நம்பிக்கை இழக்கவில்லை. சேமிப்புப் பணம் முழுவதையும் செலவழித்தபோது என் அப்பா கூட சந்தேகப்பட்டபோதும், என்னால் முடியும், நான் செய்வேன் என்று அம்மா சொன்னார்

அந்தப் புள்ளியில், வங்கிக் கிளை ஊழியர்களோடு கூட நல்ல நண்பனாகிவிட்டேன் — அவர்கள் வங்கியில் உள்ள கணினிகளையும் தங்கள் தனிப்பட்ட லேப்டாப்களையும் சரிசெய்யச் சொல்வார்கள்.

முதல் $100 வருமானத்தை எப்படி எட்டினேன்

பல வருட முயற்சிக்குப் பிறகு, $15 சம்பாதித்திருந்தேன்.

ஒரு கணம் யோசித்துப் பாருங்கள் — இது வேலை செய்யுமா என்று தெரியாமலேயே இந்தக் கடின உழைப்பையெல்லாம் செய்தேன்; ஆனால் இப்போது அது வேலை செய்கிறது என்பதற்கு என்னிடம் ஆதாரம் இருந்தது.

எனவே பள்ளியில் இடைவேளை, PE நேரங்களில், என்னால் என்ன செய்ய முடியும், எப்படிச் செய்ய முடியும் என்று எப்போதும் யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

பள்ளி முடிந்தபிறகு கணினியின் முன் அமர்ந்து இரவு 11 மணி வரை வேலை செய்வேன். மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு என் இரண்டாவது $15 threshold-ஐ எட்டினேன்; காசோலை கோரப்பட்டு 20 நாட்களுக்குள் பணம் கிடைத்தது.

அப்போதுதான் என் மூளையில் ஏதோ ஒன்று "click" ஆனது — இனி எந்த சந்தேகமும் இல்லை. நிறைய இணையதளங்கள், ஃபோரம்கள் உருவாக்கி, பல தளங்களில் கோப்புகளைப் பதிவேற்றினேன்.

சில வேலைகளை automate செய்யவும், வேலையை எளிதாக்க சேவைகளை வாங்கவும் கற்றுக்கொண்டேன்; ஆனால் எப்போதும் என் முழு நேரத்தையும் அதில் முதலீடு செய்தேன்.

அடுத்த மூன்று மாதங்களில் இணையத்தில் என் முதல் 100 டாலரை சம்பாதித்தேன்.

பிறகு DMCA கடுமையானது, SOPA என்று ஒன்று வந்தது — அது pay-per-download தளங்களைக் கடுமையாகத் தாக்கியது.

முதல் $1000 வருமானத்தை எப்படி உருவாக்கினேன்

pay-per-download துறையில் நிறைய வேலை செய்தேன். FileServe, Filesonic, Hotfile, MegaUpload போன்ற பல இணையதளங்களைப் பயன்படுத்தினேன். (இப்போது அவை அனைத்தும் மூடப்பட்டுவிட்டன.)

Wjunction என்ற சமூகத்தில் graphics-ம் விற்றுக்கொண்டிருந்தேன் — பொதுவாக ஒரு வேலைக்கு $1 முதல் $5 வரை வசூலிப்பேன்.

உள்ளூரில் என் graphic design திறமையைப் பயன்படுத்தி, அண்டை வீட்டாருக்காகச் சில வேலைகளைச் செய்தேன் — உதாரணமாக "முதல் திருநற்கருணை" (First Holy Communion) அழைப்பிதழ் 1000 இலங்கை ரூபாய்க்கு. நான் ஆஃப்லைனில் செய்த முதல் வேலை என்பதால், அந்த நோட்டை என் அம்மா இன்னும் தன் பெட்டியில் வைத்திருக்கிறார்.

இலங்கையில் மக்களுக்காக ஒரு கணினி பழுதுபார்ப்பவனாகவும் ஆனேன் — anti-virus நிறுவுவது, Windows XP நிறுவுவது போன்றவை செய்வேன்.

அதன்பிறகு, மற்றொரு file host-க்கு மாறினேன்.

அடுத்த ஆறு மாதங்களுக்குள், நான் ஒரு super affiliate ஆனேன் — என் முதல் 4 இலக்க (4-figure) வருமானத்தை உருவாக்கினேன்.

என்னை ஊக்கப்படுத்தாதவர்கள் வழக்கமான வேலைகளுக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது — விற்பனை ஊழியர் (மாதம் சுமார் 12,000 இலங்கை ரூபாய் / $75), customer support, அல்லது மெக்கானிக் என.

மற்றவர்கள் ஒரு வருடத்தில் சம்பாதிப்பதை நான் ஒரு மாதத்தில் சம்பாதித்ததால் வாழ்க்கையை அனுபவித்தேன்.

நான் வேலை செய்த நிறுவனங்கள் வழக்கில் சிக்கி, மீதமுள்ள கமிஷனைச் செலுத்தாமலேயே மூடப்பட்டன — அங்கு சுமார் $2000 இழந்தேன்.

ஒருநாள் என்னிடம் எல்லாம் இருந்தது; அடுத்த நாள் ஒன்றுமே இல்லாமல் போனது.

பணம் சம்பாதிப்பதில் என் இரண்டாவது அத்தியாயம்

இம்முறை முற்றிலும் சட்டப்பூர்வமான (legal) வழியில் பணம் சம்பாதிக்க விரும்பினேன்; திடீரென நின்றுவிடக்கூடாது என்றும் விரும்பினேன்.

எனவே நிறைய ஆராய்ந்து படித்தேன்.

பிறகு Google AdSense-ல் தொடங்கினேன்.

கீழே உள்ளதைப் போன்ற micro niche இணையதளங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினேன் — மிகக் குறைந்த போட்டியுள்ள keywords-ஐக் கண்டுபிடித்து, Google-ல் தரவரிசைப்படுத்த (rank) முயற்சித்தேன்.

2012 ஏப்ரலில் நான் தொடங்கிய முதல் AdSense micro niche தளம் கீழே.

நன்றாக rank ஆனது, ஆனால் என் நண்பர்களையும் குடும்பத்தினரையும் என் விளம்பரங்களைக் click செய்யச் சொன்னேன் — இது ஒரு பெரிய தவறு. ஏனெனில் AdSense இதைக் கண்டறிந்து என் கணக்கைத் தடை செய்தது.

பிறகு ஆராய்ந்து, Clickbank, MarketHealth, Sell Health போன்றவற்றிலிருந்து Digital தயாரிப்புகளை விளம்பரப்படுத்தத் தொடங்கினேன்.

நான் உருவாக்கிய பத்துத் தளங்களும் தோல்வியடைந்தன, ஆனால் அந்த அறிவையும் அனுபவத்தையும் என் அடுத்த திட்டங்களில் பயன்படுத்தினேன்.

எடை குறைப்பு (weight loss) மற்றும் தசை வளர்ப்பு (muscle building) வகைகளில் சில குறிப்பிட்ட தயாரிப்புகளை விளம்பரப்படுத்துவதில் வெற்றி பெற்றேன்.

நான் affiliate-ஆக இருந்த ஒரு தயாரிப்பை விளம்பரப்படுத்த நான் வேலைக்கு அமர்த்திய video model-ன் காட்சி இதோ.

ஒரு Digital எடை குறைப்பு தயாரிப்பை விளம்பரப்படுத்த நான் உருவாக்கிய இலவச blog இதோ. அதன் உச்சத்தில் இது 3,865 பார்வையாளர்களைப் பெற்றது.

2012 ஜூலையில் நான் உருவாக்கிய முதல் Amazon self-hosted WordPress இணையதளம் இதோ.

இதே நேரத்தில்தான் Amazon affiliate marketing இணையதளங்களிலும் தொடங்கினேன்.

இந்த நேரத்தில், சுமார் ஏழு AdSense இணையதளங்கள், ஐந்து Clickbank இணையதளங்கள் & நான்கு Amazon இணையதளங்களை உருவாக்கினேன்.

GSA Search Engine Ranker, Ultimate Demon, Senuke, Scrapebox போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி Google-ல் இருந்து மட்டுமே traffic-ஐ ஓட்டினேன்.

பணம் சம்பாதிப்பதில் என் மூன்றாவது அத்தியாயம்

நான் நன்றாக rank ஆகி, மேலும் micro niche இணையதளங்களை உருவாக்கிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால் பிறகு Google Panda & Penguin நிகழ்ந்தன.

இது என்ன என்று தெரியாதவர்களுக்கு — இது தரம் குறைந்த இணையதளங்களையும், மோசமான link profile கொண்ட இணையதளங்களையும் நீக்கும் Google தேடுபொறி update.

எனவே என் இணையதளங்கள் அனைத்தும் இந்த update-ஆல் பாதிக்கப்பட்டன; ஒரே ஒரு தளம் மட்டும் தப்பித்தது. அதிக வருமானம் தராவிட்டாலும், உணர்வுபூர்வமான காரணத்திற்காக அந்தத் தளத்தை இன்றும் உயிருடன் வைத்திருக்கிறேன்.

அப்போதுதான் authority இணையதளங்கள் உருவாக்குவது பற்றியும், பயனர் மதிக்கும் content பற்றியும், whitehat marketing strategies பற்றியும் கற்கத் தொடங்கினேன்.

இது என் வாழ்க்கையின் ஒரு திருப்புமுனை. ஏனெனில் பல்வேறு networks-க்காக நான் உருவாக்கிய அடுத்த ஐந்து தளங்களும் தோல்வியடைந்தாலும், அவற்றிலிருந்து பெற்ற அனுபவம் authority இணையதளங்களை உருவாக்க உதவியது.

இந்த இணையதளங்கள் எல்லா update-களையும் தாங்கிப் பிழைத்தன; link building-ம் எளிதாக இருந்தது — ஏனெனில் நான் தொழில்முறை உறவுகளை உருவாக்கி, இயற்கையான link building strategies-ஐப் பயன்படுத்தினேன். (குறிப்பு: நீங்கள் அற்புதமான content உருவாக்கும்போது, மக்களே தானாக உங்களை link செய்வார்கள்.)

எனவே 100+ இணையதளங்களைச் சொந்தமாக்கிய பிறகு, நான் ஒருவித நிபுணனாக ஆனேன்; இந்தத் திட்டங்கள் இன்றும் என் சிறந்த துணை வருமான ஆதாரமாகத் தொடர்கின்றன.

9-6 வேலை எனக்கு ஏன் பொருந்தவில்லை

UK-யில் இருந்து திரும்பிய பிறகு, ஒரு "உண்மையான வேலைக்கு" விண்ணப்பிக்கச் சொன்னார்கள் என் பெற்றோர். எனவே இலங்கையில் ஒரு Digital Marketing நிறுவனத்தில் "Digital Marketing Manager" பதவிக்கு ஒரே ஒரு விண்ணப்பம் அனுப்பினேன்.

SEO-வும் இணைய Marketing-உம் என் ரத்தத்திலும் நரம்புகளிலும் ஓடுவதால், நான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டேன்.

நிறுவனத்தின் நிறுவனர் மிகச் சிறந்த புரிந்துணர்வுள்ளவர்; குழுவும் மிகவும் ஆதரவாக இருந்தது.

நான் அங்கு மொத்தம் "1 மாதம்" வேலை செய்தேன், ஆனால் கவனிக்கத் தொடங்கினேன்:

• நாள் முழுவதும் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து வேலை செய்ய என்னால் முடியவில்லை
• வணிக இடத்திற்குச் செல்ல ஒருபக்கப் பயணமே சுமார் 2 மணி நேரம் ஆனது
• UK-க்குப் பிறகு, என் உணவுப் பழக்கம் வேறுபட்டுவிட்டது, மேலும்
• அலுவலகத்திற்கு அருகிலுள்ள உணவகங்களின் உணவு எனக்குப் பிடிக்கவில்லை
• ஒவ்வொரு நாளும் மிக வேகமாகக் கடந்தது
• ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு வழக்கமான routine ஆனது
• நான் வேறு யாரோ ஒருவரின் கனவுக்காக வேலை செய்கிறேன், என்னுடையதற்காக அல்ல என்பதையும் உணர்ந்தேன்

எனவே என் வழக்கமான வேலையை விட்டுவிட்டேன்.

என் வாழ்க்கையில், சம்பளம் குறைவாக இருந்தாலும், அது என் சொந்தத் தேர்வாகவும், என் கனவையும் இலக்கையும் நிறைவேற்றுவதாகவும் இருக்க விரும்பினேன். மேலும், என் குடும்பத்துடன் முடிந்தவரை அதிக நேரம் செலவிட விரும்பினேன்.

நாங்கள் ஒரு நிறுவனத்தை எப்படித் தொடங்கினோம்

வேலையை விட்டபிறகு, Deepashika Gunasekara (BCS பிராந்திய மேலாளர்) உடனான ஒரு உரையாடலில், சக இலங்கையர்களுக்கு உதவ ஏன் இலங்கையில் உங்கள் சொந்த நிறுவனத்தைத் தொடங்கக்கூடாது என்று அவர் பரிந்துரைத்தார்.

எனவே நானும் என் சகோதரனும் இலங்கையில் எங்கள் சொந்த Digital Marketing நிறுவனத்தைத் தொடங்கினோம்; "குறைந்த நேரத்தில் அதிகபட்ச முடிவுகள்" (Maximum Results in Minimum Time) என்ற பொருளில் அதற்கு Maxinium என்று பெயரிட்டோம்.

அங்கு சிறு ஸ்டார்ட்அப்கள் இணையத்தில் வெற்றிபெற உதவ திட்டங்களை எடுத்தோம்; சில நண்பர்களின் திட்டங்களுக்கும் உதவினோம் — உதாரணமாக Desmond-ன் DFT bedding வணிகம் (UK-க்கு படிக்கச் சென்றபோது தங்க இடம் கொடுத்து எனக்கு உதவியவர் இவர்தான்).

எங்கள் பெற்றோரை அலுவலகத்தைத் திறக்கச் செய்து, முதலில் அவர்களை மேசையில் அமரச் செய்தோம்.

நிறுவனத்தைத் தொடங்கியபோது எடுத்த என் படம் கீழே.

இப்படித்தான் என் சகோதரன் Delon தன் பணியிடத்தை அமைத்துக்கொண்டான்.

தொடங்கியபோது Maxinium ஊழியர்களின் பணியிடம்.

வாடிக்கையாளர்களுக்கு நாங்கள் அற்புதமான வேலை செய்துகொண்டிருந்தோம்:

1. விரைவாக முடிவுகளைப் பெறுதல்
2. இலக்கு வைத்த PPC — முதல் நாளிலிருந்தே leads வந்தன
3. அற்புதமான Web வடிவமைப்புகள்
4. தரவரிசையை உயர்த்த நிலையான White hat SEO
5. குறைந்தபட்ச கால ஒப்பந்தங்கள் இல்லை
6. முடிந்தவரை வெளிப்படையான சேவை

அதன்பிறகு, நிறுவனம் செல்லும் திசை எங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை — ஏனெனில் நாங்கள் இன்னும் மற்றவர்களின் கனவுகளுக்காகவே வேலை செய்கிறோம் என்பதை உணர்ந்தோம்.

எங்கள் வாடிக்கையாளர்களை முழுவதுமாகச் சார்ந்திருக்க நாங்கள் விரும்பவில்லை.

எனவே, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலரை அல்லது போராடும் ஸ்டார்ட்அப்களைத் தவிர (அவர்களுக்கு உதவுவது எனக்கு எப்போதும் பிடிக்கும்), வெளி வாடிக்கையாளர்களை ஏற்பதை நிறுத்த முடிவு செய்தோம்.

நாங்களே முழு கட்டுப்பாட்டுடன், முழுமையாக எங்களுக்குச் சொந்தமான in-house திட்டங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினோம்.

எனவே reports, meetings, formal உடை எல்லாவற்றிற்கும் bye-bye; எதை விரும்புகிறேனோ, எங்கு விரும்புகிறேனோ, எப்போது விரும்புகிறேனோ அதைச் செய்யும் வாழ்க்கைக்கு வரவேற்பு.

இலங்கை பார்வையாளர்களை இலக்காகக் கொண்ட பல திட்டங்களையும், உலகளாவிய பார்வையாளர்களுக்கான திட்டங்களையும் உருவாக்கினோம்.

இவ்வாறு, நாங்கள் வேறு யாரோ ஒருவரின் கனவுக்காக அல்ல, எங்கள் சொந்தக் கனவுக்காகவே வேலை செய்தோம்.

நாங்கள் இப்போது இருக்கும் இடம் இதுதான்.

Alston Antony blog மற்றும் இணையதளத்தை நான் ஏன் உருவாக்கினேன்?

பல காரணங்கள் உண்டு:

• குறைந்த வருமானப் பின்னணியிலிருந்து வரும் பல நண்பர்களும் குடும்ப உறுப்பினர்களும், மலிவான பட்ஜெட்டில் Digital Marketing எப்படிச் செய்வது என்று உதவி கேட்டு எங்களை அணுகினர்.
• எங்கள் வளர்ச்சி, நான் கற்றவை, வெற்றி பெற்றவை, தோல்வியடைந்தவை அனைத்தையும் ஆவணப்படுத்த விரும்புகிறேன்.
• எங்கள் முகங்களை உலகிடமிருந்து மறைத்து வைப்பது எனக்குப் பிடிக்காது.
• நீங்கள் எங்கிருந்து வந்தீர்கள், யார் என்பது முக்கியமல்ல — எதுவும் சாத்தியம் என்பதைக் காட்ட விரும்பினேன்.
• குறைந்த பட்ஜெட்டில் Digital Marketing, SEO கற்கும்போது நான் விழுந்த பொறிகளில் மற்றவர்கள் விழாமல் இருக்க உதவ.
• SaaS ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனர்கள் தங்கள் தயாரிப்புகளைத் தங்கள் இலக்கு பார்வையாளர்களுக்குக் காட்ட உதவ.
• குறைந்தபட்சம் ஒரு அடுத்த தலைமுறை Digital தொழில்முனைவோருக்கு நான் உதவினேன் என்ற சுய திருப்தியைப் பெற.
• என் அறிவைப் பகிர்வது அதைக் குறைக்காது; மாறாக அதை அதிகரிக்கிறது.
• இறுதியாக, Marketing-ஐப் பயன்படுத்தி முடிந்தவரை விரைவாக பணம் சம்பாதிக்கத் தொடங்க உங்களுக்கு உதவ.

4000 வார்த்தைகளுக்கும் மேலான ஒரு பதிவை யாரும் படிக்க விரும்ப மாட்டார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்; ஆனால் ஒருவேளை நீங்கள் இதைப் படித்திருந்தால், மிக்க நன்றி — அது எனக்கு மிகவும் முக்கியம்.

இறுதி வார்த்தைகள்

உங்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றி ஒருபோதும் வருந்தாதீர்கள்; ஒவ்வொரு வினாடியும் விலைமதிப்பற்றது — அதற்காக எத்தனை பேர் போராடுகிறார்கள் என்று பார்க்க ஒரு மருத்துவமனைக்குச் சென்று பாருங்கள்.

உங்கள் குடும்பத்துடன் வாழுங்கள், அதை நீங்கள் விரும்பும் விதத்தில் வாழுங்கள்.

உங்கள் நண்பரையோ, சக ஊழியரையோ, அந்நியரையோ — நீங்கள் எப்படி நடத்தப்பட விரும்புகிறீர்களோ அப்படி நடத்துங்கள்.

உங்களுக்கு ஒரு மோசமான நாள் இருக்கும்போது, வேறு யாரோ ஒருவருக்கு உங்களைவிட மிக மோசமான நாள் இருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

உங்களிடம் இல்லாதவற்றைப் பற்றி நினைக்காதீர்கள்; மாறாக, நீங்கள் வாழும் வாழ்க்கைக்காகவும், அழகான குடும்பத்திற்காகவும், உங்களிடம் உள்ளவற்றிற்காகவும் நன்றியுள்ளவராக இருங்கள்.

அன்புடன், Alston Antony